Hattat, alır eline kamışı ve satıh üzerine koyar, bir nokta zahir olur.

Noktayı çeker, kelime ve kelam olur. Hattatın yazdığı isimdir ve isim, müsemmaya ayna olur. İsim, ayine-i cihannüma olur. O aynadan bütün mevcudat görünür. O mevcudatı kalp ve akıl görür. Akıl, harf ve nokta birdir. 

Güneş yukarıda, gökte bir noktadır ama ışığı her yerdedir. Nuru alemi aydınlatır. Herşeye kudret bahşeder. Yüreğin ortasındaki süveyda da tüm siyahlığına rağmen manevi bir nurdur ve ışığı dimağa yansır. Böylece bir hattatın elinden dökülür kağıda hurufat.